18. Hendrik de Roovere van Rode

Een oud verhaal, opgetekend rond 1450, vermeldt enkele boeiende bijzonderheden over deze Hendrik van Rode. Hendrik was voogd van twee dochters (Aleida en Maria)van zijn oudste broer Arnulf (Arnout). De twee dames in kwestie waren vroom en zij schonken uit haar vaderkijk erfdeel goederen aan de kapittels van Sint Oedenrode, Hilvarenbeek en Oirschot. Oom Hendrik was het daar absoluut niet mee eens, want “t’selfde maeckte die Heerlyckheyt van Royen seer kleyn ende arm”.Hij trok dan ook met verwanten en vrienden naar de Meiereij en hield daar gruwelijk huis. Twee kanunniken van Sint Oedenrode werden gedood en daarom moesten de daders van deze aanslag de vlucht nemen. Zij werden voor hun leven uit Brabant verbannen. Enige van hen trokken naar het land van Brugge, anderen, onder wie Hendrik van Rode, gingen naar het land van Utrecht. Door toedoen van de Hollandse graaf Floris V stond de bisschop van Utrecht, Jan II van Sierck toe, dat Hendrik in het huwelijk trad met de erfdochter Maria van Montfoort en beleend werd met het kasteel van Montfoort. Zo werd Hendrik de Roovere van Rode in 1260 de stamvader van het geslacht der burggraven van Montfoort, die drie molenijzers in hun familiewapen voerden